نمیدونم

الان که دست به قلم شدم، 1 چرا دارم می نویسم، اصلا جالبیش به اینه که هیچ مخاطب خاصی هم نیس که بیاد و این چرندیات رو بخونه.

انگار شده مث یه ویرونه خونه، یه انباری بی صاحاب که فقط داخلش پر وسایله...

هوا بارونیه، دل گرفت . ابری طور و سرد...

انگار این وسط قرار نیست چیزی عوض بشه و انگار فراره تا ابد من بنویسم و بنویسم و خودم بخونم...!!...

البته زیادم بد نیست، آدم یه دفترچه داشته باشه که هیچ کس ازش خبر نداشته باشه...

یه دفترچه پر از خاطرات مگو...

مگو و مپرس و بخواب ...

نمیدونم!!!